แจ้งเพื่อทราบครับใครมีญาติที่เป็นมะเร็ง โดยเฉพาะ ระยะสุดท้าย ตอนนี้ มีเครื่องรักษา โดย ไม่ต้องผ่าตัด ชื่อเครื่อง HIFU เป็นเทคโนโลยีร่วมพัฒนา ญี่ปุ่น กับ จีน ยิงฆ่าเซลล์มะเร็ง จากภายนอก ไม่เจ็บ มีเครื่องเดียว ในไทย และ เป็นเครื่องทันสมัยที่สุด ในเอเชีย ติดต่อ.. ศูนย์การแพทย์ มศว. องครักษ์ ได้ตั้งแต่วันนี้ เวลาราชการ เป็นโรงพยาบาลในสังกัด คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ Tel. 037-395085-6 ตอนนี้รักษาได้เฉพาะ 5 ชนิดได้แก่ 1.โรคมะเร็งตับ 2.มะเร็งทางเดินน้ำดี 3.มะเร็งตับอ่อน 4.มะเร็งต่อมลูกหมาก 5.มะเร็งเนื้องอกมดลูก ช่วยส่งต่อด้วยครับ ได้บุญครับ

https://youtube.com/shorts/SpGh9cmcPyg?si=r4r2MQ1vWzhXzMS_

https://www.facebook.com/share/v/1Bpr3akZCz/

ขยายเวลายื่นอุทธรณ์สิทธิบัตรสวัสดิการแห่งรัฐไปจนถึงวันที่ 30 ก.ย. 2569

มอเตอร์เวย์ M82 บางขุนเทียน - บ้านแพ้ว พร้อมเปิดให้บริการแล้ว

ไทยขึ้นทะเบียน “ยาบ้า” เป็นมรดกโลก UNESCO

สปสช. เชื่อม “ThaiD” ยืนยันสิทธิบัตรทอง ป้องกันการสวมสิทธิ–คุ้มครองข้อมูล

เตือน! ระวังใช้งานมือถือไม่ได้

บริษัทแอสตร้าเซนเนก้ายอมรับวัคซีนโควิดทำให้เกิดลิ่มเลือดอุดตัน

4 ข้อห้ามทำในบ้านหรืออาคารขณะเกิดฝนฟ้าคะนอง

“เนเน่ รอยัล” แต่ง-ร้องเพลงไว้อาลัย ให้ “ฮลุน โซโล่”

“หมูเด้ง” ลาโลกแล้ว

https://www.facebook.com/reel/1040988478942646

ประเทศจีนใช้ฝ่ามือจ่ายเงินได้จริง

คลิปซากเมืองของอิสราเอลได้รับความเสียหายจากการโจมตีของอิหร่าน

คลิปชุมนุมขับไล่รัฐบาลอนุทิน

คลิปวิดีโอแนะนำวิธีการตรวจสอบและปรับปรุงข้อมูลผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ ตามที่ กสทช. ขอความร่วมมือให้ดำเนินการภายใน 30 ส.ค. 2569

ยาสีฟันฟลูออไรด์ 5,000 ppm จัดเป็น “ยาอันตราย”

https://www.facebook.com/share/v/19XbUNZVCM/?mibextid=wwXIfr

ข้อคิดที่ขอฝากไว้แก่ “คนกินข้าวเหลือทิ้งไว้ในจาน” และ “คนกินทิ้งกินขว้าง” ปี 2569 ประเทศไทยมีประชากรตีเป็นเลขกลม ๆ ก็ 66 ล้านคน หากแต่ละคนกินข้าววันละ 3 มื้อ เหลือติดจานมื้อละคนละ 1 เม็ด จะเป็นจำนวนเม็ดข้าวถึง 66,000,000 x 3 x 1 = 198,000,000 เม็ด หากหนักเม็ดละ 0.025 กรัม* (ซึ่งเมื่อครั้งยังเป็นข้าวเปลือกนั้นบางเมล็ดอาจจะเบาหรือหนักกว่านี้ แล้วแต่พันธุ์) ก็จะเป็นข้าวถึง 4,950,000 กรัม หรือ 4,950 กิโลกรัม หรือ 4.95 ตัน ต่อวัน คิดง่าย ๆ เป็นตัวเลขกลม ๆ ว่า หากกินข้าวคนละวันละ 3 มื้อ แล้วเหลือข้าวทิ้งในจานคนละ 1 เม็ดต่อมื้อ จะเป็นข้าวเหลือทิ้งถึง 5 ตันต่อวัน หรือปีละ 365 x 5 = 1,825 ตัน และแน่นอนว่าจำนวนนี้เป็นจำนวนต่ำสุดแล้วที่ต้องเสียทิ้งไปในแต่ละวัน ! *น้ำหนักข้าวแต่ละเมล็ดของแต่ละพันธุ์ เมื่อครั้งยังเป็นข้าวเปลือกมีน้ำหนักเมล็ดโดยเฉลี่ยไม่เท่ากัน แล้วแต่ชนิดพันธุ์ โดยทั่วไปคิดเป็นตัวเลขกลม ๆ ก็มีน้ำหนักเมล็ดอยู่ระหว่าง 0.025-0.045 กรัม ดังนั้น ถ้าเหลือในจานคนละ 2 เม็ดก็เป็นข้าวกินทิ้งกินขว้างถึง 10 ตันต่อวัน ถ้ากินเหลือคนละ 4 เม็ดก็เป็นข้าวถึง 20 ตันต่อวัน ข้าวที่กินเหลือทิ้งนี้หากคิดเป็นเงิน จะเป็นเงินที่ทิ้งสูญไปมากเท่าใด คงจะไม่สำคัญเท่ากับว่าการสูญเสียจิตสำนึกถึงคุณค่าอันแท้จริงของทรัพยากรของชาติและของโลกของผู้กินทิ้งกินขว้างนั้นเอง ซึ่งในความเป็นจริงจะมีสักกี่คนที่กินเกลี้ยงจานจริง ๆ ทุกมื้อ กินหมดทุกเม็ดจนเกลี้ยงจานด้วยความสำนึกในคุณค่าของข้าวและความยากลำบากของชาวนาที่ได้รับกว่าจะเป็นข้าวแต่ละเม็ดมาให้เรากิน แต่แน่นอนว่าในจำนวนผู้ที่สำนึกในคุณค่าของข้าวทุกเม็ดนั้นมีผมอยู่ด้วย แล้วในความเป็นจริงมีการกินเหลือทิ้งในจานคนละกี่เม็ดต่อมื้อ ซึ่งส่วนที่เหลือนั้นถ้าไม่กินทิ้งกินขว้าง เมื่อคิดถึงปริมาณโดยรวมแล้วก็คือจำนวนข้าวที่ยังจะเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นได้อีกมาก และแม้แต่จะเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ไม่ใช่คน ต้องถือว่าข้าวเป็นทรัพยากรของส่วนรวม เป็นทรัพยากรของมนุษย์และของโลก ไม่ใช่เป็นของใครคนใดคนหนึ่ง อาจจะมีผู้แย้งว่าฉันซื้อมาด้วยเงินของฉัน ก็ใช่ ! เงินนั้นเป็นของคุณ แต่ข้าวต้องถือว่าเป็นทรัพยากรของโลก ไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง จึงไม่ควรต้องเสียไปโดยไร้ประโยชน์หรือแม้แต่ไม่คุ้มกับคุณค่าของมัน ใช่ ! คุณซื้อมันมาด้วยเงินของคุณ แต่นั่นก็เท่ากับคุณได้กันเอาส่วนที่คนอื่นอาจจะนำไปใช้ประโยชน์ได้มาทิ้ง ในความเป็นจริงนั้น กว่าจะเป็นเม็ดข้าวมาให้กินกันได้ ต้องใช้เวลาเพาะปลูกนาน อย่างน้อยก็ร้อยยี่สิบวัน ในระหว่างนั้นนอกจากต้องใช้ทุน แรงงาน แสงแดด ความอุดมสมบูรณ์ของดิน ปุ๋ย น้ำฝน น้ำท่า หรือน้ำชลประทานไปเท่าใดแล้ว ยังต้องเสี่ยงต่อภัยธรรมชาติ ทั้งฝนแล้ง น้ำท่วม ฝนตกหนักขณะเก็บเกี่ยว โรค แมลง ศัตรูพืชต่าง ๆ รบกวน ฯลฯ รวมตลอดถึงผู้ร้ายที่คอยลักขโมยข้าวที่เกี่ยวตากนวดเก็บไว้อีกไม่รู้สักเท่าใด อย่างน้ำชลประทานนั้นก็ต้องลงทุนมากจึงจะได้มาใช้ ไม่ใช่ว่าเกิดขึ้นมาเองให้ใช้กันฟรี ๆ ก็หาไม่ ทุกอย่างต้องมีต้นทุนทั้งนั้น ควรหรือที่จะให้สูญเปล่าไปได้ง่าย ๆ ด้วยจิตสำนึกและพฤติกรรมที่สามารถจะแก้ไขได้ เรื่องกินข้าวให้หมดจานนี้ หากไม่คิดหรือคิดเพียงตื้น ๆ ก็อาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ด้วยเห็นจนชินว่าหลายคนทำกันจนเป็นสิ่งปกติ อาจจะด้วยความเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของเราด้วยก็ได้ แต่เรื่องนี้ หากได้สอนเด็กกันตั้งแต่ชั้นอนุบาล ให้เข้าใจ เชื่อว่าจะเป็นรากฐานให้เด็กได้คิด ได้รู้จักคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ อย่างลึกซึ้ง ทำให้รู้จักการประหยัด ซึ่งจะประหยัดไปจนถึงทรัพยากรอื่น ๆ ด้วย การประหยัดไม่ใช่การขี้เหนียวไม่กินไม่ใช้ แต่เป็นการใช้อย่างรู้คุณค่า ใช้อย่างสมคุณค่าของสิ่งนั้น ๆ ใช้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อเด็กรู้คุณค่าของสิ่งต่าง ๆ อย่างลึกซึ้ง เชื่อว่าเมื่อเขาโตไปก็จะเป็นทรัพยากรที่ดีของชาติได้ครับ “ลุงโจ” อาทิตย์ที่ 9 สิงหาคม 2569

https://www.facebook.com/share/v/1Hix1WV532/

M6 บางปะอิน–ปากช่อง เปิดวิ่งฟรีทุกสุดสัปดาห์ เริ่มเที่ยงวันที่ 21 ส.ค. นี้

จ.น่าน ท่วมหนักจากน้ำป่าไหลหลากที่ อ.ปัว - เฝ้าระวังน้ำถึง อ.เมืองน่าน ใน 7-8 ชม.